Әдебиеттi ешкiм мақтаныш үшiн жазбайды, ол мiнезден туады, ұлтының қажетiн өтейдi сөйтiп...
Ахмет Байтұрсынұлы
Басты бет
Арнайы жобалар
Аударма
Ibıray ALTINSARİN: "Talebin Faydası" (Талаптың пайдасы)

22.08.2016 4027

Ibıray ALTINSARİN: "Talebin Faydası" (Талаптың пайдасы)

Негізгі тіл: Талаптың пайдасы

Бастапқы авторы: Ibıray ALTINSARİN / Ыбырай Алтынсарин

Аударма авторы: Nergis BİRAY

Дата: 22.08.2016




Талаптың пайдасы.jpg



Bugünkü padişahımızın atası Petr Velikiy (Ünlü Pyotr) adlı padişah, bir gün kilisede bulunduğu sırada bir çok insanın arkasında duran, dikkatlice padişaha bakıp bakıp, börküyle gizleyerek bir şeyler çizen bir çocuğa gözü ilişti. Bu durum başka hiç kimsenin dikkatini çekmedi, sadece aklı kemâle ermiş padişah bu çocuğa gözünü dikip baktı. Dilek dileyen halk, daha sonra, ikiye ayrılıp, padişaha yol verdi. Bunun üzerine padişah dosdoğru biraz önceki çocuğun yanına gitti. Çocuk elindeki çizgiyle oyalanmaktaydı, padişahın yanına geldiğini hiç mi hiç fark etmedi. Padişah nazik bir sesle sorar:


- Ne yapıyorsun?

- Senin yüzünü çizeyim, demiştim.

- Onu ne yapacaksın?

- Ünün, şöhretin yeryüzüne yayılmış padişahım, senin resmini çizip, hayatım boyunca vücudumda taşıyayım, demiştim.


- Hani, göstersene çizdiğini?


O ana kadar korkmadan cevap veren çocuk, çizdiğini göster dendiğinde sıkıldı, utansa da çizdiği kâğıdı edepli bir şekilde padişaha verdi. Padişah baktı ki, resim öyle gösterişli de değil, en nihayet, çocuğun gücü yettiği kadar çizdiği resim, çocuk daha o yaşta resim yapmayı nereden bilsin? Böyle de olsa, bilimli ve akıllı padişah çocuğun istekli ve zeki olduğunu anlayıp, okula verdirdi. Sonunda o çocuk bütün Rus yurdunda meşhur, Matveyev adıyla bilinen bir ressam oldu.

Петр Великий деген осы күнгі ақ патшамыздың бабасы бір күні шіркеуде тұрғанда көп адамның артқы жағында үңіліп патшаға қарап, бөркімен қалқалап қана бір нәрсені сызып тұрған балаға көзі түседі. Мұнымен бөтен кісінің ісі жоқ, жалғыз-ақ ақылы кемел патша сол бала-екеш балаға да көзін салып тұрған екен. Тілек тілеп болған соң, жұрт екі жарылып, патшаға жол беріпті. Сонда патша тұп-тура манағы балаға барды. Бала қолындағы сызуымен болып тұрып, тіпті патшаның қасына келгенін де байқамай қалыпты. Сонда жұмсақ шыраймен патша сұрайды: 


— Неғылып тұрсың?
— Сенің жүзіңді жазып алайын деп едім.
— Оны не қылмақсың?
— Даңқың, дабылың жер жүзін жайылған патшам, сенің суретіңді сызып алып, өміріме шейін бойымда сақтайын деп едім. 


— Қане, көрсетші сызғаныңда? 


Сол уақытқа шейін қорықпай жауап беріп тұрған бала, сызғаныңды көрсет дегенде, қысылайын депті, сөйтсе де, сызған қағазын әдеппен патшаның қолына берді. Қараса, сурет реуішті де емес, әйтеуір өз білімінше сызған сызық, бала ол күнде сурет салуды қайдан білсін. Солай да болса, әлемге ақылы жеткен патша баланың талапты, зерек екенін аңғарып, оқуға бергізіп, ақырында сол бала бүкіл орыс жұртына даңқы шыққан Матвеев деген суретші болған.





Podcasts

Көп оқылғандар